Soms komt een opdracht binnen als een vrij praktische vraag. Of een tekenaar kan aansluiten bij een bijeenkomst over de Regiovisie Huiselijk Geweld en Kindermishandeling in Twente. Twee uur in Enschede, verschillende organisaties aan tafel, terugkijken op resultaten en vooruitkijken naar nieuwe doelen.
Voor deze bijeenkomst werd specifiek gevraagd naar Cunera Joosten. Haar tekeningen waren eerder gezien tijdens een sessie over complexe scheidingen binnen AWJT. Dat gebeurt vaker bij live tekenen. Mensen onthouden niet alleen de inhoud, maar ook de hand van de tekenaar. Hoe iemand kijkt. Hoe scherp iets wordt teruggebracht. Of hoe een simpele tekening ineens precies blootlegt waar spanning zit in een gesprek.
Van bijeenkomst naar praatplaten
De opdracht groeide daarna verder door. Naast het live moment ontstonden aanvullende praatplaten rond de regiovisie: een grote tijdslijn van 2022 tot 2027, een overzicht van projecten binnen de themagroep Huiselijk Geweld & Kindermishandeling en een aparte impactplaat vol opbrengsten, aantallen en concrete resultaten.
Op papier gaat het om veel informatie. Werkconferenties, trainingen, bestuurlijke bijeenkomsten, campagnes als Orange the World Twente, regionale projecten rond vroegsignalering, plegeraanpak en samenwerking tussen zorg en veiligheid. In tekstvorm loopt zoiets snel dicht.
In de tekeningen gebeurde het tegenovergestelde. De informatie kreeg ritme. Een rode route door de jaren heen. Kleine scènes van overleg, trainingen, inwoners, wijkteams en professionals. Geen brave iconenset, maar een getekende wereld waarin je meteen ziet dat het over mensen gaat.
Tekenen maakt ingewikkelde trajecten leesbaar
Bij dit soort trajecten zie je goed wat een sterke praatplaat doet. Mensen blijven langer kijken naar een tekening dan naar een schema in PowerPoint. Tijdens overleggen wordt er gewezen: “Daar begon het.” Of: “Dat project loopt nog steeds.” De tekening helpt om overzicht te houden zonder de complexiteit plat te slaan.
Cunera werkte daarin heel precies. Teksten werden aangescherpt, onderdelen opnieuw gegroepeerd en sommige scènes kregen extra tekeningen om de lijn duidelijker te maken. Voor de tijdslijn koos ze bewust voor drukletters, omdat de hoeveelheid informatie daarom vroeg. De projecten kwamen in aparte vakken terecht zodat zichtbaar bleef dat sommige trajecten jarenlang doorlopen.
Dat soort keuzes lijken klein, maar bepalen uiteindelijk of een visueel verslag werkt of decoratie blijft.
Wat zichtbaar wordt als alles naast elkaar staat
Wat opviel tijdens dit traject was hoeveel werk normaal gesproken verspreid raakt over losse documenten, presentaties en vergaderstukken. Zodra alles getekend naast elkaar staat, zie je pas hoeveel er tegelijk gebeurt binnen zo’n regiovisie.
Werkconferenties. Trainingen. Gemeenteraden. Projecten rond vroegsignalering. Campagnes. Overleggen tussen zorg en veiligheid. Door dat samen te brengen in één beeld ontstaat niet alleen overzicht, maar ook gevoel voor de schaal van het werk en de hoeveelheid mensen die erbij betrokken zijn.
Juist daarom blijven dit soort praatplaten vaak nog lang gebruikt worden in gesprekken, bijeenkomsten en nieuwe plannen. Omdat mensen zichzelf, hun werk en hun rol erin terugzien.
✐ Draw up! – Tekenen voor inzicht en verbinding.